RFNBO czyli aktualizacja Q&A w kwestii odnawialnego wodoru w Komisji Europejskiej
W świetle coraz bardziej pilnych wyzwań związanych ze zmianą klimatu, Unia Europejska podejmuje zdecydowane kroki w kierunku zrównoważonego rozwoju i dekarbonizacji. Jednym z przełomowych elementów tej strategii jest wykorzystanie odnawialnego wodoru (RFNBO). W czerwcu 2023 roku, Komisja Europejska przyjęła dwa akty delegowane, które szczegółowo określają zasady dotyczące unijnej definicji odnawialnego wodoru RFNBO. Zapewnienia w nich, że wodór ten produkowany jest z odnawialnych źródeł energii i osiąga co najmniej 70% oszczędności emisji gazów cieplarnianych (GHG).
Definicja odnawialnego wodoru w UE
Odnawialny wodór, uzyskiwany poprzez elektrolizę z użyciem odnawialnej energii elektrycznej do rozkładu wody na wodór i tlen, jest określany jako RFNBO (Renewable Fuels of Non-Biological Origin, tłumaczenie: “odnawialne paliwa pochodzenia niebiologicznego”. Odgrywa on kluczową rolę w dekarbonizacji sektorów, gdzie inne alternatywy mogą być niewykonalne lub droższe. Może zastąpić wodór oparty na paliwach kopalnych w transporcie i procesach przemysłowych, a także wspierać rozwój nowych produktów przemysłowych, takich jak zielone nawozy i stal.
Znaczenie odnawialnego wodoru dla sektora energetycznego UE
Produkcja odnawialnego wodoru RFNBO w czasach rosnącej produkcji z energii słonecznej i wiatrowej może również wspierać sektor elektryczności w UE. Realizować to można zapewniając długoterminowe i wielkoskalowe magazynowanie energii w tym medium. Potencjał magazynowy wodoru jest szczególnie korzystny dla sieci energetycznych. Pozwala na zachowanie odnawialnej energii nie tylko w dużych ilościach, ale także przez długie okresy czasu. Oznacza to, że odnawialny wodór może pomóc w poprawie elastyczności systemów energetycznych, równoważąc podaż i popyt, gdy generowana jest zbyt duża lub niewystarczająca ilość energii. Przyczyni się to do zwiększenia efektywności energetycznej w całej UE.
Metodyka i certyfikacja odnawialnego wodoru
Nowe zasady mają zastosowanie zarówno do producentów krajowych, jak i międzynarodowych eksportujących odnawialny wodór do UE. Wśród kluczowych elementów znajdują się:
- Wymóg dodatkowości: Zapewnia, że zwiększona produkcja wodoru idzie w parze z nowymi zdolnościami generacji odnawialnej energii elektrycznej.
- Kryteria korelacji czasowej i geograficznej: Gwarantują produkcję wodoru, gdy i gdzie dostępna jest odnawialna energia elektryczna. Ma to na celu uniknięcie negatywnych skutków dla emisji gazów cieplarnianych i cen energii.
- Minimalny próg oszczędności emisji gazów cieplarnianych: Ustanawia metodykę obliczania emisji gazów cieplarnianych na całym cyklu życia paliw.
Dla certyfikacji odnawialnego wodoru, producenci będą mogli polegać na ustanowionym przez strony trzecie systemie certyfikacji (więcej o certyfikacji już wkrótce). Te międzynarodowe firmy posiadają ponad dziesięcioletnie doświadczenie w certyfikacji biopaliw, biomasy i innych produktów na całym świecie. Będą one kluczowe w praktycznej realizacji tego ramowego rozwiązania. Komisja pozostanie w ścisłym kontakcie z interesariuszami i schematami certyfikacji, wspierając ich wdrożenie oraz monitorując jego realizację. Więcej o tych zasadach pisaliśmy tutaj.
Podsumowanie
Adopcja odnawialnego wodoru jako kluczowego elementu strategii zrównoważonego rozwoju w UE otwiera nowe perspektywy dla przyszłości energetycznej Europy. Przez ustanowienie ścisłych kryteriów produkcji i certyfikacji, Unia zapewnia rozwój tego sektora. Gwarantuje tym samym, że będzie szedł w parze z jej ambitnymi celami klimatycznymi. W ten sposób promuje się innowacje i zrównoważony rozwój.
W celu uzyskania dalszych informacji, zapraszamy do zapoznania się z załączonym dokumentem PDF. Zawiera szczegółowe Q&A dotyczące wodoru odnawialnego RFNBO.
Źródło: Strona Komisji Europejskiej
#decentralisedhydrogen #RFNBO #Wodórodnawialny #Renewablehydrogen #hydrogencertification #h2 #Q&A